یه چند وقتیه دقت میکنم تو کار و احوال خودم و بقیه و متاسفانه چیزایی میبینم که...
شاید برای بعضیا خنده دار باشه ، برای بعضی بی معنی و برای بعضیا ناراحت کننده و عذاب آور
مثلا یه مجری برنامه میاد نیم ساعت با ناز و عشوه صحبت میکنه بعد تازه بسم الله میگه
یا یه خبرایی از شبکه های ماهواره ای تو اخبار گفته میشه که آدم کنجکاو میشه بره ماهواره بخره ببینه چه خبره؟
یا در مورد شبکه های اجتماعی و فیس بوک!
یا میری تو سایتای خبری و سایتای مجاز اسلامی، کلی مطلب در مورد نحوه ی آرایش و ریزه کاری هاشو انواع رژ زدن و شینیون و انواع مد لباسای....
چرا باید همش اخبار تجاوز و روابط نامشروع خانوادگی و قتل تو تمام سایتا و فضای مجازی منتشر بشه؟
چرا وقتی میری تو داروخونه ها انواع بروشورای محصولاتو میبینی که توش انواع عکسای زنای مدل با هزاران نوع آرایش و حتی با قسمتهایی از بدنشون به راحتی در دسترس عموم مردم قرار میگیره؟
میری بیرون میبینی دخترا با یه تیپا و مد موها و لباسا و آرایش هایی اومدن تو خیابون که حتی بازیگرای هالیوودم نمیتونن به گرد پاشون برسن!
میری تو لوکس فروشی ها انواع مختلف میز مشروب مد شده انقد خوشگلن که میخوای ساعت ها نگاشون کنی.
اگه ماشین شاسی بلند داشته باشی و سگ نداشته باشی که اصلا باید بهت شک کرد.
وقتی میری آژانسای هوایی ، بیمارستانا، مراکز درمانی ، مطبا ، فروشگاه ها ، مراکز خرید مواجه میشی با کلی دختر مانکن که صد قلم آرایش دارن و انقد قشنگ و شیک صحبت میکنن که مجذوبشون میشی و اصلا یادت میره که چی کار داشتی
قیافه هام اکثرا شبیه هم شده، صورتای برنزه با رژ لب صورتی ، دماغای عمل شده و انواع مدل موها با تنوع رنگی بالا و اکثرا طلایی که از پشت شال و جلوش آویزونه.
روابط اجتماعی هم که هیچ نه بابا راس میگن باید روشنفکر باشی عهد عتیق که نیست سال دوهزار و سیزدهه.
روابط مرد و زن متاهلم که از اون موردای به روزه که دیگه حل شدست باید منطقی بود.
پارتی بازی و زیر میزی و بند پ و نور چشمی ، رانت خواری و پول شویی و غیره و ذالکم که دیگه جای خود دارد در این مجال نمیگنجد.
اینم از وضع اقتصادی مملکت :فقر و بدبختی و گرسنگی مردم.
فساد طبقات بالا بیکاری و اعتیاد و فحشا.
سیاست های اشتباه و دروغ و قربانی کردن مردم.
فقط میخوام بدونم کجا داریم میریم؟ بابا به خدا ما روی آخر الزمانم کم کردیم
کی مسئول این همه اشتباهه؟
به کجا باید برسیم ؟
اگه مسلمونیم که فکر نمی کنم باشیم اگه ام نیستیم که یه بارکی جمعش کنیم بره
تا کی دروغ و ریا و فقر فرهنگی و شخصیتی؟
تا کی افراط و تفریط؟
چرا تعادل نه؟
قبل از ما هم بودن ،بعد ما هم قطع به یقین خواهند بود .
هیچ کس زنده جاوید نیست با یه کم تفکر میشه فهمید که داریم به بیراهه میریم.
به خودمون بیایم هرچند که بعضی ار این خساراتی که به بار اومده تا نسلها جبران ناپذیره...
دلم برای تو شکست مولا غریب غروب ها و تنهای طلوع ها...
هیئت منتظران مهدی ممدل...